Dzień pracy nie zawsze jest dniem projektowym
W jednej organizacji dzień pracy trwa siedem godzin, w innej osiem. To nadal nie oznacza, że cały ten czas jest dostępny dla jednego projektu.
Spotkania, synchronizacje, code review, wsparcie produkcji, komunikacja z klientem i inne zadania zmniejszają realną pojemność.
Dlatego do planowania używaj dostępności dla konkretnego projektu, a nie samej długości dnia pracy.
Prosty wzór
Liczba dni roboczych = estymowane godziny ÷ godziny dostępne dziennie
Przykład:
40 godzin ÷ 6 godzin dziennie = 6,67 dnia
Po zaokrągleniu w górę otrzymujemy siedem dni. Przy dostępności ośmiu godzin ta sama praca zajęłaby pięć dni, a przy czterech godzinach — dziesięć.
Estymacja nie zmieniła się ani o minutę. Zmieniła się dostępność.
Jaką wartość przyjąć?
Najlepsza wartość wynika z tego, jak zespół naprawdę pracuje.
Jeżeli ktoś przez większość dnia pracuje nad jednym projektem, 7–8 godzin może być realistyczne. Przy regularnych spotkaniach i wsparciu kilku tematów 5–6 godzin może być bliższe rzeczywistości. W pracy równoległej nad wieloma projektami dostępność może spaść do 2–4 godzin.
Nie szukaj jednej uniwersalnej liczby. Użyj wartości odpowiadającej konkretnej sytuacji.
Nie odejmuj tego samego dwa razy
Jeżeli spotkania i typowe obowiązki zostały już uwzględnione poprzez zmniejszenie dziennej dostępności, nie dodawaj później identycznego zapasu jako bufora.
Capacity opisuje normalny sposób pracy. Bufor dotyczy niepewności i możliwych odchyleń. Różnicę opisujemy szerzej w materiale Jaki bufor dodać do terminu projektu.
Godziny to dopiero początek
Po wyliczeniu dni roboczych nadal trzeba przełożyć je na kalendarz. Weekend lub święto może przesunąć datę zakończenia, mimo że nakład pracy się nie zmienił.
Kalkulator terminu realizacji wykonuje oba kroki w jednym miejscu.